Wegens laattijdig verslag
Arbeidshof verlaagt ereloon medisch deskundige
Het arbeidshof van Antwerpen heeft de kosten- en ereloonstaat van een medisch deskundige verlaagd. Die had een definitief rapport ingediend meer dan 4 jaar nadat hij met de opdracht werd belast.
Herman Nys, em. prof. medisch recht KU Leuven
Het arbeidshof van Antwerpen velde op 12 februari 2026 een arrest naar aanleiding van de betwisting van het bedrag van de kosten en het ereloon van een medisch deskundige die de arbeidsongeschiktheid van een van de partijen had beoordeeld. Volgens de verzoekende partij stond dit bedrag niet in verhouding tot de geleverde prestaties en was het verslag van het onderzoek veel te laat ingediend.
Geen discussie over zorgvuldigheid en kosten- en ereloonstaat
Overeenkomstig artikel 991 § 2 van het Gerechtelijk Wetboek stelt de rechter het bedrag vast van de kosten en het ereloon. Hij houdt daarbij hoofdzakelijk rekening met de zorgvuldigheid waarmee het werk werd uitgevoerd, de nakoming van de vooropgestelde termijnen en de kwaliteit van het geleverde werk.
Hij kan daarbij ook rekening houden met de moeilijkheid en duur van het geleverde werk, de hoedanigheid van de deskundige en de waarde van het geschil.
Over de zorgvuldigheid waarmee de deskundige het werk uitvoerde en de kwaliteit van het werk kon volgens het hof geen discussie bestaan. Omtrent het door de deskundige aangerekende uurtarief van het honorarium bestond er geen betwisting.
Het arbeidshof oordeelde tevens dat de kosten- en ereloonstaat van de deskundige voldoende gedetailleerd was nu in het definitief deskundigenverslag een duidelijk overzicht werd gegeven van het verloop van de expertise en in de kosten- en ereloonstaat de kosten, uitgaven en honoraria zeer gedetailleerd werden weergegeven.
Het argument dat de kosten-en ereloonstaat buitenproportioneel zou zijn gelet op de waarde van het geschil werd door het arbeidshof evenmin bijgetreden. Er werd verwezen naar de uitgebreide opdracht waarmee de deskundige werd belast evenals de complexiteit van de zaak.
Substantiële overschrijding van de termijnen
De termijnen beoogd door artikel 991 van het Gerechtelijk Wetboek zijn vooral deze bepaald voor de neerlegging van het eindverslag. Een overschrijding van de termijn voor neerlegging van het eindverslag wordt slechts gesanctioneerd wanneer die substantieel is, een lichte overschrijding wordt gedoogd, aldus het arrest.
De neerlegging van het definitief deskundigenverslag meer dan 4 jaar na het tussenarrest waarin de deskundige met de opdracht werd belast is ongetwijfeld substantieel. Het hof diende te onderzoeken of zulks te wijten was aan de deskundige door niet diligent op te treden en/of door het voeren van nutteloze onderzoeksdaden.
Van nutteloze onderzoeksdaden was geen sprake volgens het hof. Wel stelt het vast dat de deskundige arts weinig diligent is opgetreden inzake de nakoming van de vooropgestelde termijnen. De deskundige verzocht tien keer om verlenging van de termijn voor de neerlegging van het deskundigenverslag. Deze verzoeken werden geweten aan het feit dat de arts een zeer lijvige bundel had ontvangen die diende bestudeerd te worden, hetgeen de nodige tijd zou hebben gekost.
De arts verwees tevens naar het feit dat het noodzakelijk was voor de beoordeling op medisch vlak om verslagen op te vragen van de behandelende artsen waarbij zeer frequent een rappel diende te worden gestuurd.
Het arbeidshof twijfelde niet aan het feit dat de arts een lijvig dossier had ontvangen dat zij diende te bestuderen, doch uit het overzicht van de prestaties in de kostenstaat bleek dat het gros van de prestaties van de deskundige zich situeerden in twee periodes van resp. 20,5 en 12.3 uur.
Het dossier had een (te) lange tijd stilgelegen en dat getuigde niet van een diligent optreden, aldus het arbeidshof.
Gelet op het niet nakomen van de vooropgestelde termijnen, doch eveneens gelet op de kwaliteit van het geleverde werk en de moeilijkheid van het geleverde werk reduceerde het arbeidshof de kosten- en ereloonstaat ex aequo et bono met 10%.
