Demir: geen vestigingswet voor artsen; instroom beheersen
Vlaams minister van Onderwijs Zuhal Demir kan geen wet maken die bepaalt welke arts zich waar moet vestigen, zei ze in het Vlaams Parlement. Wel wil ze zorgen voor een betere spreiding van de opleidingsplaatsen en de instroom van buitenlandse artsen beheersen.
Herman Nys, em. prof. medisch recht KU Leuven
In de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement werd op 4 maart gediscussieerd over de regionale spreiding van huisartsen. Aanleiding was een actuele vraag van parlementslid Tina Van Havere (Vooruit) aan minister van Onderwijs Zuhal Demir.
Vorig jaar had zij de minister daarover al ondervraagd en voorgesteld om in de regio’s waar er weinig huisartsen en tandartsen zijn, met stages te werken. Studenten blijven immers 'plakken' waar ze een stage hebben gelopen. De minister zei toen dat zij daarmee aan de slag zou gaan. Vandaar de vraag hoe hoever zij daarmee staat.
Geen bevoegdheid voor een vestigingswet
De minister antwoordde dat zij wat betreft de geografische spreiding, als minister van Onderwijs natuurlijk de bevoegdheid heeft om voor voldoende instroom te zorgen. Zij probeert dat ook te doen. Zij kan sturen op een groter aantal huisartsen en tandartsen, waar we echt behoefte aan hebben. Dat kan gebeuren vanuit Onderwijs.
‘Maar natuurlijk heb ik niet de bevoegdheid om een wet te maken en te zeggen welke dokter zich waar moet vestigen. Dat kan ik niet. Ik denk dat daar ook een rol is weggelegd voor lokale besturen’, aldus de minister.
Betere spreiding van opleidingsplaatsen
Wat de minister wel kan doen – via het Interuniversitair Centrum voor Huisartsopleiding – , is zorgen voor een betere spreiding van de opleidingsplaatsen. Er is overeengekomen dat er bijvoorbeeld geen extra opleidingsplaatsen worden toegekend aan de drie regio's met de studentensteden Gent, Leuven en Antwerpen.
‘Op die manier kunnen we dan wel nog wat sturen. Dat is wat we hebben gedaan. Op die manier hopen we natuurlijk dat er in heel Vlaanderen, ook in het landelijke Vlaanderen, voldoende tandartsen en huisartsen zijn. Nogmaals, ik denk dat lokale besturen daar ook mee een rol in kunnen spelen’, aldus de minister.
Een goede spreiding van de stageplaatsen is cruciaal, want men bouwt er meestal nadien vaak professioneel een netwerk uit, vervolgde de minister. Maar zij beseft ‘dat dit natuurlijk niet op een-twee-drie kan. Het duurt tot die studenten zijn afgestudeerd. Maar belangrijk is wel dat we nu de beslissing hebben genomen en dat we ook extra investeren: 6 miljoen euro extra voor de tandartsenopleiding aan de VUB en de master Geneeskunde aan de Universiteit Hasselt’.
Instroom van buitenlandse artsen beheersen
In haar antwoord ging de minister ook in op de instroom van buitenlandse artsen: ‘We zien inderdaad dat het aantal artsen uit het buitenland toeneemt. Dat is op twintig jaar tijd toch wel maal vier of maal vijf gegaan. Ik vind het dan wel zonde dat we tegen onze studenten hier in Vlaanderen moeten zeggen dat ze niet kunnen beginnen aan de tandartsen- of artsenopleiding.'
'Het betreft dan excellente studenten, studenten die zich een halfjaar, een jaar op voorhand voorbereiden voor dat examen, die ook slagen voor dat examen en we mogen die niet toelaten. Aan de andere kant stel ik dan wel vast, als ik kijk naar de afgelopen tien, vijftien jaar, dat de instroom van buitenlandse artsen en tandartsen enorm is toegenomen. Ik denk dat we dat in de toekomst goed moeten bekijken en goed moeten oordelen, maar we kunnen natuurlijk pas iets doen als we voldoende studenten toelaten tot de opleiding.'
'Het gaat over zorgverleners, het gaat over artsen. Dat moet juist zitten, niet alleen qua kennis en technologie, maar ook qua taal. Vaak is er ook een taalbarrière. Daarom denk ik dat we nu een goede beslissing hebben genomen’.
Daarmee verwijst de minister naar de verhoging van de startquota voor de opleiding tot arts en tandarts.
