Het Tijdperk van Lei en Griffel
Het toelatingsexamen voor arts, tandarts en dierenarts heeft al heel wat inkt doen vloeien. En dat een hervorming zich opdrong, was meer dan duidelijk. De beslissing van eind vorig jaar echter over het 'hoe', doet meer dan alleen maar wenkbrauwen fronsen.
Ik heb het ongelooflijk geluk om binnenkort aan alle eerste bachelorstudenten geneeskunde aan de UGent les te mogen geven over de impact van AI, en het nut - of gebrek eraan - van Generatieve AI oplossingen binnen het domein van gezondheidszorg.
Aan use-cases over hoe het mis kan gaan, geen gebrek de laatste tijd. Maar wat moet ik hen vertellen?
Wat zeggen we tegen de volgende generatie als op beleidsniveau het signaal wordt gegeven dat we beter terug kunnen gaan naar pen en papier? Letterlijk. We leven met een onderwijsbeleid dat stoïcijns doof en blind is voor een digitale realiteit die nu eenmaal is wat ze is.
AI wegdenken en doen alsof het niet bestaat is geen optie. Zeker niet in een context waar bijvoorbeeld in China elke student vanaf 6 jaar zal worden opgeleid met en over AI. Welk signaal geven we daarmee naar de wereld?
Het is een illusie om te denken dat je examens kan organiseren die 100% foolproof zijn.
De oplossing voor het misbruik van ChatGPT tijdens het ingangsexamen in 2025, is een examen met pen en papier. Want dan kan er niet meer gezeurd worden. Serieus? Want mensen die wat ouder zijn, hebben nooit gezeurd op schriftelijke examens? Spiekbrieven zijn mythische documenten die alleen bestaan in sprookjes?
Het is een illusie om te denken dat je examens kan organiseren die 100% foolproof zijn. Maar dat is wat onze minister wel laat uitschijnen. “We zullen pas digitale examens opzetten als we zeker zijn dat er geen fraude kan gepleegd worden.” Daar zit een gevaarlijke assumptie in – en een denkfout – dat we dus op papier niet kunnen frauderen.
Dat lukt alleen maar als je naast elke student een controleur zet. 5.000 vrijwilligers gezocht. Daar zit nog een tweede assumptie in: dat de correctie van deze examens ook geen fouten bevat. Een derde assumptie: dat er geen digitale examens kunnen afgenomen worden met digitale tools, terwijl lockdownbrowsers gratis downloadbaar zijn (als deel van de oplossing).
Maar, stel dat we een examen zouden maken, dat studenten die zelfs ChatGPT mogen gebruiken, nog zou testen op hun vaardigheden… Dat vereist wel een herwerking van de vragen die we stellen. Top, we hebben nog 6 maanden! Maar dan leven we tenminste in de realiteit.
Het onderwijs wordt geïmpacteerd door de opkomst van AI. Studenten hebben dit door, sommige leerkrachten en docenten ook. Het beleid…? We staan voor de grootste opleidingsoperatie uit de menselijke geschiedenis. Hoe krijgen we iedereen mee in digitale geletterdheid? En dat gaan we niet doen met pen en papier. Misschien moeten we teruggrijpen naar lei en griffel, want een spieklei kun je niet snel verfrommelen als de leerkracht passeert.
We hebben een verpletterende gedeelde verantwoordelijkheid om de volgende generatie te wapenen, te ondersteunen en te versterken in een digitale wereld. Zolang we dit niet beseffen, blijven we regels bedenken en scenario’s uitwerken die ooit zinvol waren, ergens in de 20ste eeuw. Als we zo verder gaan, kan je de klas van de toekomst gaan bezoeken… in Bokrijk. Geen slecht woord over Bokrijk. Fantastisch!
Over de auteur
Tom Braekeleirs is een innovatieleider op het gebied van digitale gezondheid. Hij is professor Digitale Medische Technologie en AI aan de UGent. Daarvoor was hij 8 jaar CEO van het BlueHealth Innovation Center, na een 17-jarige carrière bij internationale technologiebedrijven. Hij is ook een veelgevraagd spreker bij nexxworks, adviseur, podcaster en columnist over de impact van technologie op mensen. Recent kwam zijn boek ‘Aanvaardbare AI’ uit (uitgegeven bij Pelckmans).
