Eén Waal op vijf betrokken bij verkeersongeluk

Bijna één op de vijf Walen (19%) raakte al eens gewond bij een verkeersongeval, zo blijkt uit een enquête van het Waals Agentschap voor Verkeersveiligheid (AWSR). Het agentschap benadrukt dat deze ongevallen niet alleen lichamelijke gevolgen hebben, maar ook psychologische gevolgen, waaronder angstgevoelens, nachtmerries en rijangst.

Volgens de statistieken van het AWSR was 8% van de Walen betrokken bij een ongeval waarbij een andere persoon gewond raakte of om het leven kwam.

Meer dan één op de vier Walen (26%) heeft in zijn omgeving iemand die na een verkeersongeval minstens 24 uur in het ziekenhuis werd opgenomen, en meer dan één op de vijf (22%) kent iemand die in dergelijke omstandigheden het leven verloor.

Onzichtbare wonden

In de aanloop naar de Wereldherdenkingsdag voor Verkeersslachtoffers (15 november) herinnert het AWSR eraan dat de psychologische gevolgen nog grotendeels onderschat worden.

Elke dag raken ongeveer dertig mensen gewond op de Waalse wegen. Gemiddeld komt er om de twee dagen één verkeersslachtoffer om het leven.

Volgens de enquête geeft bijna de helft (48%) van de mensen die rechtstreeks of onrechtstreeks met een verkeersongeval werden geconfronteerd, aan angstgevoelens te hebben ervaren. Ze vermelden ook rijangst (45%), flashbacks van het ongeval (41%) en aanhoudend verdriet of depressieve gevoelens (40%).

psychologische begeleiding

De symptomen blijven soms jarenlang aanhouden. "Deze reacties kunnen erg ontwrichtend zijn, maar betekenen niet dat iemand de controle over zichzelf verliest", legt Laura Collart uit, psychologe bij de dienst voor slachtofferbegeleiding van het Waalse agentschap.

"Ze vormen een normale reactie op een abnormale gebeurtenis. Doorgaans nemen ze mettertijd af. Maar wanneer ze meerdere weken aanhouden en het dagelijks leven belemmeren, kan psychologische begeleiding noodzakelijk zijn."

Hoewel heel wat mensen na hun ongeval ondanks hun angst blijven rijden, neemt bij anderen de angst geleidelijk toe, waardoor ze bepaalde situaties of trajecten beginnen te vermijden.

"Sommige mensen zien uiteindelijk helemaal af van autorijden. Wanneer die angst overheersend wordt en de dagelijkse verplaatsingen sterk beperkt, spreken we van amaxofobie", vervolgt Laura Collart.

Gratis ondersteuning

"Deze aandoening is nog weinig bekend en mensen die ermee geconfronteerd worden, weten niet altijd hoe ze moeten benoemen wat ze ervaren. Aangepaste begeleiding kan hen helpen deze angst beter te begrijpen en geleidelijk hun vertrouwen in het verkeer terug te winnen."

Beseffen dat er zich een probleem heeft ontwikkeld, vormt een eerste stap. Vervolgens is het belangrijk erover te kunnen praten en zich gehoord te voelen om vooruitgang te kunnen boeken.

Elk jaar biedt het AWSR gratis psychologische en juridische ondersteuning aan meer dan 400 gezinnen.