Hidradenitis suppurativa: een onderschat risico op zelfdoding
Hidradenitis suppurativa is een chronische inflammatoire huidaandoening die de levenskwaliteit ernstig aantast. Naast de pijn en de functionele beperkingen wijzen verschillende studies op een aanzienlijke psychologische impact. Een recente studie levert solide gegevens over het risico op zelfbeschadiging en suïcide bij deze patiëntengroep.
In een Deens nationaal cohortonderzoek werden 9.566 patiënten met hidradenitis suppurativa (HS) (ook wel de ziekte van Verneuil genoemd) naast een controlegroep gesteld van 47.827 personen uit de algemene bevolking. De deelnemers werden gevolgd totdat een episode van zelfbeschadiging of zelfdoding plaatsvond, of tot het einde van de follow-up. De analyse baseerde zich op modellen die gecorrigeerd werden voor leeftijd, geslacht en verschillende gedrags- en sociaaleconomische factoren.
Meer dan verdubbeld risico
Tijdens de follow-up vertoonden patiënten met HS, na correctie, een meer dan dubbel zo groot risico op zelfverwondend gedrag in vergelijking met de controlegroep (aHR 2,13; IC 95% 1,81–2,51). Het feit dat men dit verhoogde risico observeert na correctie voor bovengenoemde factoren wijst erop dat de ziekte hier wellicht een rol bij speelt. HS bleek ook het risico op zelfdoding te verhogen (aHR 2,54; IC 95% 1,33–4,87), hoewel er slechts weinig gevallen werden waargenomen.
In de praktijk bleken patiënten die overleden door suïcide vaker een voorgeschiedenis van zelfbeschadiging te hebben. Dit onderstreept de mogelijke rol van zelfverwondend gedrag als vroegtijdig alarmsignaal, wat de systematische screening ervan tijdens dermatologische consulten rechtvaardigt.
Sleutelrol
Patiënten met HS combineerden vaker verschillende kwetsbaarheidsfactoren: roken, verslavend gedrag, een lagere sociaaleconomische status, psychiatrische stoornissen en een voorgeschiedenis van zelfbeschadiging. Deze elementen dragen waarschijnlijk bij aan het waargenomen verhoogde risico, maar verklaren het niet helemaal.
Deze bevindingen passen in een breder kader van een verhoogd risico op depressie en angst bij patiënten met HS. Ze bevestigen dat HS moet gezien worden als een systemische aandoening, die een multidisciplinaire aanpak vereist, inclusief een psychologische evaluatie.
De dermatoloog speelt een sleutelrol bij het opsporen van risicopatiënten. Een gerichte anamnese over depressieve symptomen, suïcidale gedachten en een voorgeschiedenis van zelfbeschadiging is onontbeerlijk, in het bijzonder bij patiënten met een ernstige vorm van de ziekte of aanzienlijke functionele beperkingen. Waar nodig moet de dermatoloog doorverwijzen naar een specialist in de geestelijke gezondheidszorg.
Referenties:
1. Holgersen N, Rosenø NAL, Nielsen VW, et al. Hidradenitis suppurativa and risk of self-harm and suicide. JAMA Dermatol. 2026. doi:10.1001/jamadermatol.2026.0037
2. Holgersen N, Rosenø NAL, Nielsen VW, et al. Risk of new-onset and recurrent depression and anxiety among patients with hidradenitis suppurativa. JAMA Dermatol. 2025;161(10):1014-1021. doi:10.1001/jamadermatol.2025.2298
