EASD-richtlijn: gebruik van CGM bij T2D

Op het meest recente EASD-congres werd de nieuwe richtlijn voorgesteld over het gebruik van Continuous Glucose Monitoring (CGM) bij type 2-diabetes (T2D).

Diabetes treft alleen in Europa al zestig miljoen mensen, waarvan 90% met type 2-diabetes.⁽¹⁾ Een goede glycemieregeling blijft voor velen onder hen een grote uitdaging, wat gepaard gaat met een hoge morbiditeit en vroegtijdige sterfte. Daar waar CGM-gebruik bij type 1-diabetes zeer goed is ingeburgerd, is er nog onzekerheid over de rol ervan bij T2D.

Nood aan richting

Vragen zoals welke populatie in aanmerking komt (enkel insulinegebruikers of alle mensen met T2D), wat de optimale gebruiksduur is (continu of periodiek gebruik) en welk type CGM best is (met continue streaming of met intermittent scannen) verdienen een antwoord. Deze richtlijn, die voor het eerst werd opgesteld, formuleert hiervoor evidence-based aanbevelingen. ⁽²⁾

Algemene aanbeveling om CGM toe te voegen aan standaardbehandeling

Hoewel het wetenschappelijk bewijs beperkt is, wordt er aanbevolen om CGM als optie aan te bieden bovenop de standaardbehandeling. Dit zowel voor mensen met een intensief insulineregime, als voor hen die enkel basale insuline gebruiken én voor de groep die geen insuline maar wel andere antidiabetica gebruikt.

De rationale hierbij is dat CGM een positieve impact heeft op HbA1c evenals op de tijd binnen doelbereik (Time In Range of TIR), zonder hogere percentages aan hypoglycemie. Ook de tevredenheid en kwaliteit van leven spelen een rol: over het algemeen geven mensen met T2D de voorkeur aan CGM boven vingerpriktests. Daarnaast is er de gemakkelijke en continue toegang tot de gegevens en zijn er waarschuwingen bij extreme waarden, waardoor CGM een groter gevoel van controle geeft.

Zowel rt-CGM als is-CGM zijn valabele opties

Zowel realtime-CGM (rt-CGM) als intermittent scanning-CGM (is-CGM) worden aanbevolen boven vingerpriktests. Bij rt-CGM is er geen noodzaak om meerdere keren per dag te scannen en is er in real time toegang tot gedetailleerde glucosegegevens, wat bijvoorbeeld de angst voor een onopgemerkte hypoglycemie kan verminderen. Anderzijds kan de grote hoeveelheid gegevens ook overweldigend zijn en daardoor net angst en stress vergroten. Daarom wordt de nadruk gelegd op een persoonsgerichte keuze. De enige vorm die niet wordt aanbevolen in de klinische praktijk is de gemaskeerde (of blinde) CGM.

Zowel continu als periodiek gebruik

Ook hier kunnen beide opties. Periodiek gebruik van CGM is nuttig op specifieke momenten, zoals op het tijdstip van diagnose, bij wijzigingen in de medicatie, bij ziekte, zwangerschap of bij sociale veranderingen (bv. bij een nieuwe job). Een nadeel is dat het geen geschikte monitoringmethode is voor mensen met een verhoogd risico op hypoglycemie, zoals bij behandeling met insuline of sulfonylurea, bij hypoglycemia unawareness, of bij een voorgeschiedenis van ernstige hypoglycemie.

Naast de klinische aanbevelingen worden in deze richtlijn ook adviezen aangeboden in het kader van verder onderzoek. Alles is vrij te raadplegen op de EASD-website.