Endometriumkanker: gunstige effecten met GLP-1-receptoragonisten
ASCO-CONGRES Obesitas is een van de belangrijkste risicofactoren voor endometriumkanker en zou ook invloed kunnen hebben op de evolutie ervan. Op ASCO 2026 is een groot, retrospectief observatieonderzoek gepresenteerd dat de correlatie tussen gebruik van GLP-1-receptoragonisten en de oncologische resultaten bij zwaarlijvige patiënten met endometriumkanker heeft onderzocht.

Endometriumkanker is de frequentste gynaecologische kanker in de westerse landen. Obesitas is een van de belangrijkste wijzigbare risicofactoren van endometriumkanker. GLP-1-receptoragonisten zijn ontwikkeld voor de behandeling van type 2-diabetes en vervolgens obesitas, maar wekken ook alsmaar meer belangstelling op in de oncologie. Volgens preklinische studies zou de GLP-1-signalisatie meespelen bij de mechanismen van celvermenigvuldiging en ontsteking.
Een grote internationale cohorte
De onderzoekers zijn uitgegaan van de gegevensbank TriNetX Global Collaborative Network, die de gegevens bundelt van 168 gezondheidsorganisaties, voor de periode januari 2000 tot december 2025. Volwassen vrouwen met endometriumkanker én obesitas werden in twee groepen ingedeeld naargelang ze al dan niet een GLP-1-receptoragonist kregen.
Na matching volgens een propensity score (leeftijd, etnische herkomst, medische comorbiditeiten en tumorstadium) werden in elk van beide groepen 6.352 patiënten opgenomen. De klinische evenementen werden geëvalueerd over een periode van vijf jaar na het starten van de behandeling.
De studie, uitgevoerd in het reële leven, wijst op een positieve correlatie tussen het gebruik van GLP-1-receptoragonisten en meerdere klinische en oncologische criteria.
Gunstige effecten
De sterfte was lager in de groep die een GLP-1-receptoragonist kreeg, dan in de groep die er geen kreeg (HR 0,45; 95% BI: 0,39-0,51; p < 0,001).
Ook hebben de vorsers een lagere incidentie van peritoneale (verschil in risico: - 2,16%; p < 0,001), lymfeklier- (- 0,41%; p = 0,01) en viscerale metastasen (- 3,76%; p = 0,01) vastgesteld evenals een lagere incidentie van sepsis met of zonder shock (- 1,42%; p < 0,001).
Ze hebben echter geen statistisch significant verschil in de incidentie van myocardinfarct, ischemisch cerebrovasculair accident, opname op de spoedafdeling of pancreatitis gemeten.
Nog te bevestigen
Uit de studie kan je niet afleiden of er al dan niet een oorzakelijk verband bestaat tussen het gebruik van GLP-1-receptoragonisten en de waargenomen resultaten. Ondanks de matching volgens een propensity score kan een resterende bias niet worden uitgesloten.
De studie, uitgevoerd in het reële leven, wijst op een positieve correlatie tussen het gebruik van GLP-1-receptoragonisten en meerdere klinische en oncologische criteria bij zwaarlijvige patiënten met endometriumkanker.
De auteurs onderstrepen evenwel dat aanvullende longitudinale studies wenselijk zijn om die observaties te bevestigen met het oog op eventuele richtlijnen voor de klinische praktijk.
Referentie:
Arya Y, et al. Real-world outcomes comparing the use of GLP-1 receptor agonists in patients with endometrial cancer and comorbid obesity: A propensity score matched analysis from a global federated health research network. ASCO Annual Meeting 2026.