'Maradona had na zijn operatie nooit thuis behandeld mogen worden'
Diego Maradona had na zijn operatie niet thuis mogen herstellen. De voormalige voetballer kampte met ernstige ontwenningsverschijnselen en had volgens twee medische deskundigen in een gespecialiseerd centrum moeten worden opgenomen. Dat verklaarden zij dinsdag tijdens het proces tegen zeven zorgverleners die worden vervolgd voor hun mogelijke rol bij Maradona’s dood.
Psychiater José Luis Covelli en internist Ramiro Larrea getuigden afgelopen dinsdag, tijdens de 38e zittingsdag van het proces in Buenos Aires, over de omstandigheden waarin Maradona op 25 november 2020 overleed. De Argentijnse voetballegende herstelde op dat moment in een gehuurde woning in Tigre, ten noorden van de hoofdstad, van een neurochirurgische ingreep.
De twee deskundigen maakten deel uit van een multidisciplinaire medische commissie die in 2021 door de Argentijnse justitie werd samengesteld om de omstandigheden van Maradona’s overlijden te onderzoeken. De commissie telde ongeveer twintig specialisten, onder wie ook de artsen die de autopsie uitvoerden.
Medische ingreep
Maradona had kort voor zijn dood een neurochirurgische ingreep ondergaan. Die operatie verliep zonder complicaties, maar zijn herstel werd nadien bemoeilijkt door een alcoholontwenning. Volgens psychiater José Luis Covelli verkeerde de voormalige voetballer daardoor in een ernstige verwardheidstoestand en was hij niet in staat om het ziekenhuis op een veilige manier te verlaten.
Covelli wees daarbij op verschillende symptomen die na de operatie waren vastgesteld, waaronder psychomotorische onrust, impulsiviteit, prikkelbaarheid en pogingen om weg te lopen. Een patiënt in een dergelijke toestand moet volgens hem voortdurend en deskundig worden opgevolgd. De thuiszorg die voor Maradona was georganiseerd, voldeed niet aan die voorwaarden.
Ook internist Ramiro Larrea oordeelde dat Maradona na zijn operatie niet in zijn normale toestand verkeerde. De ontwenningsverschijnselen maakten hem moeilijk te behandelen en vereisten volgens Larrea een gecontroleerde omgeving. Maradona had daarom in een gespecialiseerd revalidatie- of afkickcentrum moeten worden opgenomen.
De internist uitte daarnaast kritiek op de concrete organisatie van de zorg. Maradona verbleef in een speciaal gehuurde woning in Tigre, ten noorden van Buenos Aires, waar hij in principe medische thuiszorg zou krijgen. Volgens Larrea ging het in de praktijk echter eerder om begeleiding aan huis dan om volwaardige thuisverpleging.
Ook de medische voorzieningen in de woning vormen een belangrijk onderdeel van het proces. Uit eerdere getuigenissen bleek dat de aanwezige apparatuur ontoereikend was voor een patiënt met Maradona’s complexe gezondheidstoestand. Hij kampte onder meer met hart- en nierproblemen en had daarom nauwlettend moeten worden gecontroleerd.
Verslechterde gezondheidstoestand
Op de ochtend van 25 november 2020 werd Maradona dood aangetroffen in de woning. De 60-jarige voormalige voetballer overleed aan een longoedeem. Deskundigen verklaarden tijdens het proces dat zijn toestand in de uren voor zijn dood ernstig moet zijn verslechterd, zonder dat tijdig werd ingegrepen door zijn medische entourage.
De medische commissie kwam in haar rapport uit 2021 tot een bijzonder scherp oordeel over de behandeling tijdens de laatste weken van zijn leven. Volgens de deskundigen was Maradona door zijn zorgteam “aan zijn lot overgelaten” en waren duidelijke tekenen van levensgevaar genegeerd.
Zeven zorgverleners, onder wie artsen, een psychiater, een psycholoog en verpleegkundigen, staan momenteel terecht voor mogelijke dodelijke nalatigheid. Zij riskeren een gevangenisstraf van maximaal 25 jaar. Het proces, dat half april begon, loopt naar verwachting tot oktober dit jaar.