Pneumologie
Ernstig astma: een klinische remissie dankzij tezepelumab?
Gedurende lange tijd werd bij de behandeling van astma vooral gestreefd naar controle van de symptomen, ook als patiënten met een ernstig astma dan chronisch systemische corticosteroïden moesten innemen. Daar is nu verandering in gekomen: een klinische remissie met stopzetting van perorale corticosteroïden en daardoor een daling van de cumulatieve morbiditeit ervan wordt een expliciete ambitie.
Tezepelumab is een monoklonaal antilichaam gericht tegen TSLP (Thymic Stromal Lymphopoietin), een epitheliale cytokine, die vroeg in de type 2-ontstekingsreactie meespeelt. Remming van die cytokine zal dan ook een bredere respons bewerkstelligen en dus niet alleen bij patiënten met een eosinofiel astma.
Corticosteroïden stopzetten: een belangrijk keerpunt in de behandeling
In de WAYFINDER-studie werden patiënten met een ernstig corticosteroïdafhankelijk astma behandeld met tezepelumab, terwijl de dosering van systemische corticosteroïden stapsgewijs volgens een gestructureerd schema werd verlaagd. Na 52 weken kreeg 89,9% van de patiënten nog maar ≤ 5 mg systemische corticosteroïden per dag zonder klinische verergering en had 50,3% de orale corticosteroïden volledig kunnen stopzetten. Bijna twee derde van de patiënten van de tezepelumabgroep heeft geen enkele astma-aanval meer vertoond gedurende een jaar, hoewel de orale corticosteroïden werden verminderd of stopgezet.
In de SOURCE-studie daarentegen is het primaire eindpunt van corticoïdsparende werking niet bereikt in de totale patiëntenpopulatie. In de WAYFINDER-studie is echter aangetoond dat het dankzij een behandeling met tezepelumab mogelijk is de orale corticosteroïden te verminderen en stop te zetten in een gestructureerd kader. Bij de helft van de patiënten kan je de corticosteroïden volledig stopzetten zonder duidelijk verlies van klinische stabiliteit.
Remissie: verandering van paradigma
In een recente publicatie in The Lancet Respiratory Medicine wordt een klinische remissie gedefinieerd op grond van drie criteria: weinig of geen symptomen, geen astma-aanvallen en geen systemische corticosteroïden gedurende minstens twaalf maanden. Er is nog discussie over de vraag of je daar ook functionele of laboratoriumcriteria aan moet toevoegen, maar de richting die is ingeslagen, is duidelijk: controle van de symptomen is niet meer het enige doel.
In dat licht voegt de WAYFINDER-studie een concreet element toe aan het debat. Dankzij een behandeling met tezepelumab, een TSLP-antagonist, kan de helft van de patiënten de corticosteroïden stopzetten zonder verlies van klinische stabiliteit. Een aantal patiënten zou daarmee kunnen beantwoorden aan de huidige criteria van remissie. Tezepelumab is een extra optie in het arsenaal van biologische geneesmiddelen. Als die gegevens worden bevestigd door gerandomiseerde vergelijkende studies, zouden we de therapeutische doelstellingen bij patiënten met een ernstig astma kunnen verhogen.
Referenties:
1. Jackson DJ, Lugogo NL, Gurnell M, et al. Oral corticosteroid reduction and discontinuation in adults with corticosteroid-dependent, severe, uncontrolled asthma treated with tezepelumab (WAYFINDER): a multicentre, single-arm, phase 3b trial. Lancet Respir Med. 2026;14:129-140. doi:10.1016/S2213-2600(25)00359-5
2. Lommatzsch M, Virchow JC. Asthma remission: a call for a globally standardised definition. Lancet Respir Med. 2025;13:2-3. doi:10.1016/S2213-2600(24)00345-7
3. Wechsler ME, Brightling CE, Menzies-Gow A, et al. Evaluation of the oral corticosteroid-sparing effect of tezepelumab in adults with oral corticosteroid-dependent asthma (SOURCE): a randomised, placebo-controlled, phase 3 study. Lancet Respir Med. 2022;10(7):650-660. doi:10.1016/S2213-2600(21)00537-3.
