Oncologie

Blaaskanker: VOLGA, zou minder genoeg zijn?

De VOLGA-studie, die op het congres van de ESMO vorige maand is gepresenteerd, is uitgevoerd bij patiënten met een blaaskanker met spierinvasie die niet in aanmerking kwamen voor een behandeling met cisplatine of die de behandeling weigerden. Een combinatie van durvalumab perioperatief gedurende één jaar en slechts drie neoadjuvante cycli van enfortumab vedotine verlaagde het overlijdensrisico met 42%.

De KEYNOTE-905/EV-303-studie had al een revolutie ingeluid bij de behandeling van blaaskanker met spierinvasie. De VOLGA-studie heeft twee zeer precieze vragen beantwoord. Ten eerste, kunnen we ons beperken tot drie neoadjuvante cycli van enfortumab vedotine (EV) in plaats van die behandeling voort te zetten na een cystectomie, toch een zware operatie, in combinatie met toediening van durvalumab perioperatief gedurende een jaar? Ten tweede, verbetert toevoeging van een CTLA-4-antagonist de resultaten en de prognose?

Opzet van de VOLGA-studie

VOLGA is een gerandomiseerde fase 3-studie uitgevoerd bij bijna 700 patiënten met een blaaskanker met spierinvasie die niet in aanmerking kwamen voor cisplatine of cisplatine weigerden (ongeveer een kwart van de cohorte):

  • Een groep heeft een tweevoudige combinatietherapie gekregen: drie cycli van EV + durvalumab voor chirurgie en daarna durvalumab alleen gedurende een jaar;

  • Een groep heeft een drievoudige combinatietherapie gekregen: de bovenvermelde behandeling plus tremelimumab, een CTLA-4-antagonist;

  • De controlegroep heeft een cystectomie ondergaan met of zonder plaatselijk goedgekeurde adjuvante behandeling.

De patiënten werden in de studie opgenomen voor de combinatie EV-pembrolizumab in die indicatie werd goedgekeurd.

Positieve resultaten met de tweevoudige combinatietherapie

Bij de eerste tussentijdse analyse haalde de tweevoudige combinatietherapie het op nagenoeg alle vlakken.

  • Na een mediane follow-up van 23 maanden bedroeg de evenementvrije overleving (EFS) 64% met de tweevoudige combinatietherapie, 60% met de drievoudige combinatietherapie en 45% in de controlegroep (HR respectievelijk 0,51 en 0,61). Het gunstige effect is waargenomen in een groot aantal subgroepen.

  • Ook de totale overleving was klinisch significant beter met de tweevoudige combinatietherapie (HR 0,58) dan in de controlegroep. De tweejaarsoverleving bedroeg respectievelijk 78% en 69%.

  • In de groep die de drievoudige combinatietherapie heeft gekregen, was er op het ogenblik van de analyse nog geen statistisch significant verschil in totale overleving.

  • Het percentage complete pathologische respons bedroeg 40% met de tweevoudige combinatietherapie en 10% in de controlegroep.

  • Bij inclusie in de studie werd bij 78% van de patiënten circulerend tumoraal DNA gevonden. Bij de preoperatieve evaluatie was het ctDNA bij 60% van de patiënten verdwenen.

Veiligheidsprofiel: de drievoudige combinatietherapie is toxischer

30% van de patiënten die de tweevoudige combinatietherapie hebben gekregen, heeft graad 3- of graad 4-bijwerkingen ontwikkeld. Thomas Powles, hoofdauteur van de studie: “De frequentie van perifere neuropathie was lager dan voorzien (17,5%), wat goed nieuws is.”

Anderzijds heeft 42% van de patiënten die de drievoudige combinatietherapie hebben gekregen, graad 3- of graad 4-bijwerkingen ontwikkeld. Die behandeling is dus vooral toxischer en de bijwerkingen hebben negatieve invloed op de toediening van de medicatie.

Beperkingen en perspectieven

De VOLGA-studie is een open studie. De follow-up tot nog toe is beperkt, maar de studie loopt nog. Een vergelijking met de KEYNOTE-905-studie is delicaat. Dat neemt niet weg dat de VOLGA-studie de aanzet kan geven tot een korter behandelingsschema en dus mogelijk een de-escalatie van de behandeling. Te bevestigen.

Het volledige artikel over de highlights van het congres van de ESMO 20236 over blaaskanker vindt u in het volgende nummer van AK Specialist Update oncologie-hematologie (december 2026).

Referenties:

  1. T. Powles et al, “Perioperative durvalumab with or without tremelimumab plus neoadjuvant enfortumab vedotin in muscle-invasive bladder cancer: results from the phase 3 VOLGA trial”, abstract LBA2, ESMO 2026, Madrid.

  2. T. Powles et al, “Durvalumab, Tremelimumab, and Enfortumab Vedotin in Muscle-Invasive Bladder Cancer”, N Engl J Med 2026.

Wat heb je nodig

Meer weten over

Deel je (nieuws)verhaal

Heb je nieuws dat relevant is voor onze redactie? Deel het met ons via het meldformulier.

Nieuws melden
Print Magazine

Recente Editie
17 november 2026

Nu lezen

Ontdek de nieuwste editie van ons magazine, boordevol inspirerende artikelen, diepgaande inzichten en prachtige visuals. Laat je meenemen op een reis door de meest actuele onderwerpen en verhalen die je niet wilt missen.

In dit magazine